Иранские грузины – история и современность

[catok]

Originally posted by shimerli at Иранские грузины – история и современность

Ферейданская грузинка Сара (Кэти) Гугучани

Турецкая грузинка-лаз в традиционном костюме

Кирилл Кобрин: Очередную свою беседу, связанную с Грузией журналист Олег Панфилов посвятил любопытной и не очень обычной теме. Летом открылся авиационный маршрут Тегеран-Батуми. Это событие обусловлено не только растущими экономическими связями, но и попыткой привлечь туристов из Ирана.

Однако в истории ирано-грузинских отношений есть и кровавые страницы. В 1617 году персидский шах Аббас I насильно пересилил из грузинского региона Кахети в Персию более 200 тысяч человек. Сейчас иранских грузин называют ферейданами – по названию провинции Ферейдан. По некоторым данным иранских грузин сейчас насчитывается более 300 тысяч, но число иранцев, имеющих грузинские корни – несколько миллионов.

Олег Панфилов встретился с молодым репатриантом Димитрием, урожденным Али Горджи. ( далее >>> )

BONUS:  "თანაფესვო", ანუ წერილები "სამი საქართველოდან"

წერილი პირველი, გაგზავნილი ფერეიდნელი ქართველის მიერ თურქეთის ქართველისადმი.
დაიწერა 2004 წლის ივლისში.

ძვირფასო ძმაო რეჯებ!
გაუმარჯოს თურქეთის ყველა ქართველს!
არ ვიცი როგორ გითხრა, რასა ვგრძნობდი და როგორ ვიყავი, როდესაც ვკითხულობდი შენს წერილსა. როგორც ფრინველი ზეცაში ფრინავდეს, ისე ვიყავ. ტყავში და ქერქში ვერ ვდგებოდი სიხარულით. თვალზე ცრემლი და გულში დარდი მქონდა. ნეტავ რატომ უნდა ძმები ასე შორს იყვნენ. ოცნებებმა და იმედებმა ტვინში აზიდა: შეიძლება კი ჩვენი შეხვედრა? ჰა, ღმერთო, როდის და სადა? (სრულად  >>>)

წერილი მეორე, ირანელი ქართველის წერილი საქართველოს პრეზიდენტს. 2004 წელი

ჩვენო ძვირფასო მიშა, კეთილი იყოს შენი ჩამოსვლა ჩვენთან. ჩვენ დიდი იმედები გვაქვს შენზე. ეს გზა რომელიც შენ 2 საათის მანძილზე გადმოიარე, აი ამ გზაზე ოთხასი წლის წინ შენი და ჩემი წინაპრები უამრავი თვის მანძილზე ცემით და ტყეპით, ცხელ დღეებსა და შავ ღამეებში ჩამოათრიეს. ჩამოათრიეს ჩვილი ქართველები, ყმაწვილი ქალები, ორსული დედები და ბერიკაცები. მოხუცები და ჩვილები მელიებს შეაჭმევინეს, ლამაზი მზისუნახავი გოგოები ჰარამხანებში დაირიგეს, კაცები კი ცხვარზე და თხაზე მიცვალ-მოცვალეს.  (სრულად  >>>)

წერილი მესამე, გაგზავნილი ლაზის მიერ თბილისელ მეგობართან. 2005 წელი.

ჩვენ ოდესღაც ერთმანეთს იძულებით დაშორებულთა შვილები ვართ. ჩვენი ისტორია სისხლიანი და მძიმეა, მაგრამ მომავალი ასეთი არ უნდა იყოს. ჩვენ ხომ, მიუხედავად ყველაფრისა, დღემდე მოვედით. ერთმანეთზე აქამდეც ვფიქრობდით, მაგრამ ახლა ერთმანეთის სიყვარულითა ვართ სავსე, დროა წარსულზე დარდი მოვიკლათ, მზით განათებულ დღეებში შევიკრიბოთ და ვისაუბროთ.  (სრულად  >>>)